8 Ağustos 2010 Pazar

Osmanlı Tokadı




Osmanlı tokadı, Osmanlı Ordusu askerlerinin silahsız savunma ya da saldırı durumunda kullandıkları, elin her iki yanıyla yapılabilen düşmanı sersemletmek amacıyla uygulanan bir vuruştur. El ve kolun açısız ve omuzdan hızla hareketiyle hedeflenen noktaya el ile yapılan temasla yapılır. En çok yüzün her iki yanına ve enseye yapılır. Vuruşun şiddetine göre öldürücü olabilir.

Osmanlı Ordusu'nda genellikle savaşlarda birebir ve yüzyüze yapılan mücadeleler esnasında sık sık yaşanan silahın elden düşmesi ya da kırılması durumunda kullanılmıştır. Osmanlı kültüründe bir kavgada taraflar asla birbirlerine yumrukla müdahale etmezlerdi. Yüze kalıcı zararlar verme ihtimalinden dolayı birine yumrukla saldırmak son merhalede yer alır ve yumrukla ilk saldıran ayıplanırdı. Tıpkı yatağan kılıcı olanların dövüşlerde karşılarındakini aşağılamak için kılıcın kesmez yanı ile saldırmaları gibi, tokat ancak yeri zamanı, kavgadaki taraflarca bilinen kurallarla kullanılırdı. Kavgada büyük olan karşısındakini sesi etraflıca duyulan şiddetli bir tokatla uyarır ve bu durum genellikle yeterli olurdu.

Osmanlı Ordusunda meydan savaşlarında en ön safta yer alan, azab askerlerinin, esas amaçları olan karşıdaki düşmanın elit birliklerini yorma görevleri sırasında hafif silahların kısa zamanda kullanılmaz duruma gelmesi ve ağır silahların kuşanmalarının aldığı zaman çoğu kez bulunamadığında tokat atmaya başlamaları ile askerler arasında yiğitliğin eriştiği son nokta olarak görülmeye başlanmış ve bunun üzerinde popülarite kazanmıştır. Sesi ile düşmanın üzerinde yarattığı psikolojik etki sebebiyle zamanla geliştirilmiştir. Bu askerler daha eğitim safasında mermer döverek yetiştirildikleri için, çok kuvvetli ellere ve kol yapısına sahip olurlar.(Osmanlı ordusunun En büyük tokatçıları Başıbozuk (Delibaş) diye adlandırılan bir düzensiz ordudur) (wikipedia'dan alıntıdır)

3 yorum:

Adsız dedi ki...

Osmanlı ordusunsa azaplar sınır boylarındaki gönüllü askerelere denirdi,masrafları sınır boyundaki köylü halkı tarafından karşılanırdı.Ayrıca bekardı bu askerler.
Tokatçı diye bilinen gruba osmanlı zamanında genellikle bizans askerleri DELİ demiştir.
Deliler geliyo kaçın gibisinden...
Ayrıca osmanlı zamanındaki savaşlarda düşman askerlerinin bir çoğunda silah izine (kılıç) rastlanmamıştır.Yapılan araştırmalarda işte bu delilerin marifeti ortaya çıkıyor ve sonuç kafatası çatlamasından ölüm :D
Dipnot: Savaş zamanında atlı asker sayısı fazla olan bizansa karşı deliler ön planda savaşmıştır gelen düşmanın önce atına vurup yere düşürüp sonra düşmana yürümüştür...
tuncay

Eski Milenyum dedi ki...

Gerekeni yapmış, hafızaya atmışsın :D

Adsız dedi ki...

eeee beyin bedava :D